آمِل : اميدوار ، آرزومند . ر . ا م ل لعطاء الآمل . ن 31 ص 924 س 16 آمَنَ : آسوده گردانيد . مص . ايمان ر . ا م ن - آمن ، فعل ماضى مفرد مذكر غائب از باب افعال است . آمن فيها محلته . خ 1 ص 31 س 1 آمن : گرويد . ايمان آورد . مص . ايمان ر . ا م ن اول من آمن به . خ 70 ص 166 س 7 لا آمَنُ : آسوده نيستم . ر . ا م ن - آمن ، مضارع متكلم وحده منفى از ثلاثى مجرد است . لا آمن ذلك . خ 207 ص 687 س 5 لا آمن عليك . ن 31 ص 914 س 10 آمِن : آسوده ، بى بيم و هراس . ر . ا م ن - آمن ، اسم فاعل مفرد مذكر از ثلاثى مجرد است . تفجع المترف الآمن . خ 102 ص 302 س 3 فان جار اللّه آمن . خ 147 ص 450 س 2 آمنا من معصيتهم . خ 184 ص 611 س 12 آمَن : بى بيم و هراس‌تر . ر . ا م ن آمن ، صفت تفصيلى است و چون به كلمهء بعد اضافه شده معنى صفت عالى ( بى بيم و هراس‌ترين ) يافته است . و آمن يومه . خ 82 ص 192 س 8 آمنّا : گرويديم . ايمان آورديم . مص . ايمان ر . ا م ن - آمنا ماضى متكلم مع الغير از باب افعال است . ان يقولوا آمنا . خ 155 ص 490 س 14 انا آمنا . ن 64 ص 1054 س 4 آمِنّة : بى بيم و هراس . ر . ا م ن - آمنة ، اسم فاعل مفرد مؤنث است . آمنة يوم الخوف الاكبر . ن 45 ص 967 س 7 آمَنُوا : گرويدند . مص . ايمان ر . ا م ن